پرواز کن تا آسمان عشق

بسم الله

بعد از چند روز دیوانه وار پیگیری اخبار و خوندن کامنت ها و گوش کردن به تحلیل آدم ها و دیدگاه های مختلف آدم ها

عجیبه که امشب حالم یکم آرومتره

ناراحتی بابت وطن سرجاشه... بابت دنیا سرجاشه

اما اضطراب کمتر شده...اون دلهره فلج کننده از بین رفته...

دارم به این فکر میکنم اینجا تاریخ من کجای داستانم؟ کدوم سمتم؟ اصن مهمتر از اون! ظالم کیه؟ مظلوم کیه؟ کی راسته؟ کی دروغه؟

بدتر از اون‌..شک شک شک..شک به هرچیزی که گفتنی نیست...

اینکه فساد و نفوذ تو بند بند کشور هست‌.

اینکه از حکومت علوی و محمدی کلی فاصله داریم و شاید خیلی جاها برخلافشم باشبم

اینکه لعنت به مسئولین نالایق تا ابد..

لعنت به تندرو افراطی گر اصلاح ناپذیر

اینکه حتی اگر خود اهل بیتم تو زمان خودمون زندگی میکردن بازم به خیلی چیزا بدون شک انتقاد داشتن و احتمالا برخورد خیلی سخت و سنگین میکردن....

شکی نیست توش

اما حقیقتش من دلم میخواد اینجا تاریخ جایی واستم که اگه حضرت زهرا بود همون طرف وایمیستاد...‌‌.

تواین دنیا ناحق رو راحت تر میشه تشخیص داد تا حق و درست

چیزی‌که واضحه اس...هرجایی که نشونه ای از اسرائیل و آمریکاس..هر وعده ای و عملی‌ و آدمی که باعث شادی اینا میشه برخلاف حضرت زهراست و راه من اون سمت نیست...

چه جهان بر علیه من باشه

چه با من ،

من مسیر خودم رو میرم....

از جان شیرین تر و از خانواده عزیزتر نداریم که..

+کامنت ها بسته چون حداقل میخوام اینجا راحت باشم و بنویسم تو دنیای واقعی که نمیشه حرف زد انقد همه نسبت به عقاید متفاوت گارد گرفتن..

+فحش فحش فحش شده سلاح آدم ها تو کامنت های اینستا...

کی فحش انقد عادی و راحت شد ؟